Sağlık
Sağlık
Otomobil
Moda ve Güzellik
Kültür ve Sanat
Faydalı Bilgiler
Eğitim
Doğa ve Hayvanlar
Eski Türkçe alfabenin bazı özellikleri :
Bu alfabe, Yenisey Yazıtları'nda 100'ün üzerinde olan damga (harf) sayısının, Orhun Yazıtları'nda 38'e düşmesiyle oluşmuştur. Kökenleri genellikle Arami asıllı Pehlevi ve Soğut alfabelerine veya tamgalara dayandırılır
İşte bazı eski Türkçe kelimeler: Çul çürüten: Kaygısı olmayan, rahat kişi. Hissikablelvuku: Olacakları önceden hissetmek, tahmin etmek. Mahşer midillisi: Ortalık karıştıran kimse. Tahayyül: İmgeleme. Vaveyla: Çığlık, yaygara, feryat. Mamafih: Bununla birlikte, durum böyleyken, buna rağmen. Vâkıf: Bilgisi olan. Münferit: Tek, ayrı veya kendi başına olan. Beyhude: Yararı olmayan, anlamdan yoksun. Dilhun: İçi kan ağlayan, kederli, üzüntülü.
Eski Türklerde dil, "Eski Türkçe" olarak adlandırılan dönemde (7-12. yüzyıllar) yazı dili olarak kullanılmaya başlanmıştır. Köktürkçe, "Türk" adının tarihî kaynaklarda ilk geçtiği dönemdir. Uygurca, Maniheizm ve Budizm'in etkisiyle farklı alfabelerin (Uygur, Mani, Brahmi, Estrangelo, Tibet) kullanıldığı bir yazı dili olmuştur. Eski Türkçe, ilk dönemlerinde yabancı etkilerden uzak ve yalın bir dil iken, Uygur döneminde yabancı dillerden etkilenerek zenginleşmiştir.
Eski okuma kitabı ve alfabe için Osmanlı İmparatorluğu'nda kullanılan genel terim "supara"dır.
1928'den önce Türkiye'de Arap harfleri esaslı Osmanlı alfabesi kullanılmaktaydı.
Eski Türk alfabesinde isimler şu şekilde yazılırdı: Sağdan sola doğru yazılırdı. Ünlüler ilk hecede yazılır, sonraki hecelerde tekrar eden ünlüler yazılmazdı. Son harf sesliyle bitiyorsa, o sesli de yazılırdı. Sessiz harflerin yazımı sağlamdı, ancak kalın ve ince sessizler birbirinin yerine kullanılabilirdi. Noktalama işareti yoktu. Eski Türk alfabesi, 38 harften oluşur: 4 ünlü ve 34 ünsüz harf.
Türkçenin bilinen ilk sözlüğü, 1072-1074 yılları arasında Kaşgarlı Mahmut tarafından yazılan Divanü Lügati’t Türk’tür. Bu eser, aynı zamanda Türkçe yazılmış ilk dil bilgisi kitabı, ilk Türk edebiyatı antolojisi ve ansiklopedisi olarak da kabul edilir.
Alfabe, eski dilde "abece" olarak adlandırılır ve her biri dildeki bir sese karşılık gelen harfler dizisi anlamına gelir. "Abece" kelimesi, Türkçedeki ilk üç harfin okunuşundan oluşur.
Blog